Mijn tuin, jouw tuin

Jaren geleden vertelden mijn ouders over vrienden die waren verhuisd naar een appartement en daar niet gelukkig waren. Op leeftijd gekomen, was het onderhoud van de tuin ze teveel geworden. Mijn ouders, echte plattelandsmensen, waren op bezoek geweest en leefden met hun mee. Wat moet dat toch erg zijn, dacht ik, om op hoge leeftijd jouw geliefde huis met tuin met tegenzin te verruilen voor een flatje. “Dan neem je toch een tuinman”, riep ik verontwaardigd. Gelukkig deden mijn ouders dat ook toen zij een tijdje later aan de beurt waren om het grote onderhoud uit handen te geven. Zo scharrelen ze nu nog lekker rond in eigen tuin en kiezen zelf de klusjes die ze wel aankunnen.

Mijn tuin, jouw tuinNu bezocht ik onlangs de ‘Groen doet goed’ netwerkdag van IVN Brabant en raakte enorm geïnspireerd door  de verhalen van aanwezige deskundigen. In de ‘groene’ en ‘witte’ sector groeit het inzicht dat natuur in de woonomgeving niet bepaald een luxe is maar noodzakelijk voor het welbevinden van mensen. Uit onderzoeken blijkt steeds weer dat er een positieve relatie bestaat tussen groen en gezond. Minder depressie, zieke mensen worden sneller beter, je kunt het zo gek niet bedenken of er gaat een positief effect uit van groen. Zelfs inbraken komen minder voor in groene wijken! Hoe dat nu weer zit? Er is zeker meer onderzoek nodig maar het lijkt er op dat groen in de buurt, maatschappelijke kosten behoorlijk kan drukken.

kippetjes in tuinHet verhaal van de vrienden van mijn ouders kwam spontaan weer naar boven. Vanuit de politiek wordt ons voorgespiegeld dat er voor ons later geen plekje meer is in een verzorgingstehuis. Mensen moeten thuis blijven wonen om de kosten te drukken. De vergrijzing groeit ons als samenleving boven het hoofd. Dus: los het zelf op, zo is de boodschap! Wat doe je dan met je geliefde tuin?

Als zelfstandig communicatieadviseur volg ik onder de naam ‘De Vergroening’ inspirerende, duurzame concepten die de laatste jaren als paddenstoelen uit de grond schieten. Op groen gebied zijn daar ook hele leuke bij: tuinreservaten, vierkante meter tuinen, buurtmoestuinen, stadsboerderijen, verticaal groen. Ik vroeg mij ineens af of het mogelijk is om mensen die geen tuin hebben maar wel willen, te verbinden met mensen die wel een tuin hebben maar niet meer kunnen tuinieren. Als we dan toch thuis moeten blijven wonen van de politiek, lijkt mij dit het ei van Columbus. In de pauze deelde ik mijn gedachten met iemand van Transition Town Eindhoven. “In Engeland bestaat dat al”, vertelde ze mij! ‘Garden sharing’, noemen ze dat. Maar of het ook in Nederland al bestaat?

Mijn aandacht is getrokken: tijd voor een ‘tuin delen’ zoekactie op internet! En jawel hoor: de ‘Energieke samenleving’ is al begonnen. In het oog springt een initiatief van onze zuiderburen: www.tuindelen.be.“Wie kan delen, kan vermenigvuldigen”, is hun leus. Het initiatief, gelanceerd vorig jaar juli, beoogt mensen die voedsel willen telen te verbinden aan “degenen die land hebben om te delen.” Sympathiek! In eigen land is De Groene vinger van start gegaan (www.degroenevinger.net/ruiltuin). Je kunt hier een advertentie plaatsen maar veel zijn het er nog niet, valt me op. De initiatieven staan nog in de kinderschoenen.

Is het principe van ‘tuin delen’ niet een mooi concept om vanuit de gezondheidssector te ondersteunen? Dat levert zeker kostenbesparing op! Ouderen en chronisch zieke mensen kunnen in hun vertrouwde groene omgeving blijven wonen en hoeven zich geen zorgen te maken over hun verwaarloosde tuin. Als er een goede ‘match’ is tussen gasttuinier en tuinbezitter, dan levert dat vast ook een gezonde dosis sociale controle op. Dat vermindert weer oprukkende gevoelens van eenzaamheid: tel uit je winst voor de samenleving!

Op de netwerkdag leerde ik dat het meeste geld naar specialistische zorg gaat maar dat veel meer partijen verantwoordelijk zijn voor het bevorderen van gezondheid. Zorg vanuit de ‘community’ hoort daar ook bij. Welke organisatie uit de ‘witte’ sector gaat deze groene uitdaging aan en start een proefproject? Ondergetekende is in ieder geval beschikbaar voor een nieuwe uitdaging!

Jenny Senhorst